DALFSEN – STERRBOS – Afgelopen 1 april was Dalfsenaar Willy Schrijver 35 jaar werkzaam bij Het Boskamp. Even was er geen tijd om hier bij stil te staan, maar dat doen we straks iets verderop in het jaar samen in een klein gezelschap, met andere jubilarissen. Want er is meer te vieren, Joke Krisman is in mei 25 jaar bij dit bedrijf en in juni volgt de kok Andre Koper, ook 25 jaar.  35 jaar een mooi begin. Willy volgde zijn broer Anton op in loondienst bij weer een andere broer, Jan van de Camping. Op 1 april 1980 was zijn eerste dag daar in functie, hij was de eerste dag al gelijk gewend, want als de kinderen van de familie Schrijver vroeger thuis kwamen van school of van hun werk, dan was het de jas uit en gelijk aanpakken, helpen in het bedrijf, er was altijd veel te doen, zeker in het seizoen. Maar ook buiten het seizoen probeerde men er zo veel mogelijk uit te halen. Het was immers een groot gezin ( 13 kinderen) en er moest brood op de plank komen, dat ging niet vanzelf.

Zomers waren er de kampeerders, in de winter hoofdzakelijk diners en droppings, dat mocht toen allemaal nog. Terwijl nu de bossen na zonsondergang verboden gebied zijn. Later kwam daar het klootschieten bij, van heinde en verre werd deze activiteit hier gespeeld, veelal in combinatie met een borreltje na. Ook toen werd de druk op de bossen te groot en heeft men besloten om alle activiteiten in combinatie te gaan doen met buffetten, gourmet, een barbecue of iets dergelijks. Hierdoor zakte het aantal bezoekers, maar steeg de omzet, dat was ook nodig omdat we ondertussen personeel in vaste dienst hadden.
De mogelijkheden zijn gaandeweg ook behoorlijk uitgebreid, men begon met het verhuren van vouwfietsen, er werden 55 metaaldectoren aangeschaft om te gaan goudzoeken, de reuzegourmet werd bedacht, wat nog steeds een succes is maar nu de naam heeft van megagourmet. De radiovossenjacht, wat uniek is in Nederland, hiervoor kwamen ze werkelijk uit het hele land. Bussen vol! Een variatie hier op de Fox Oring, en een paar jaar geleden begonnen we men met de konijnenjacht. Voor de winter begon men voorzichtig met langlaufen, de eerste zending bestond uit 12 paar en ondertussen zijn dat er al een paar honderd. Dat niet alleen, je kan er nu ook stepsleeén. Wat later kwamen de hoge bi fietsen, het moest altijd iets aparts zijn, compleet met hoge hoeden en slipjassen die er bij gehuurd kunnen worden. Ook huifkarren rijden soms af en aan met daarbij een hele variatie wat dan onderweg nog weer mogelijk is bv. soep eten in het veld, een dropping overdag, nordic walking, zelfs een 35 tal rollators zitten in zijn assortiment.

Klompen op de kop tikken
Honderden klompen werden aangeschaft, hier kon en kan men nog steeds klompaslopen,
Dat niet alleen, ook klompschilderen kwam bij zijn assortiment, maar ook biertapwedstrijden en goudzeven, zaankuul’n en sneeuwkuul’n. Het maakt niet uit, als er maar variatie in zat.
Al vanaf 1980 komen hier de midwinterhoornblazers, eerst uit het Twentse Borne en de laatste jaren gewoon uit Dalfsen. Zelf moest hij samen met zijn werknemers ook allerlei evenementen organiseren om klanten te lokken; van Kerstmarkt met dans en klompendans, en muziek tot midwinterwandeltochten, foute schoenenloop, wandeltocht naar de bosvarkens, de Stuwzangers zorgen jaarlijks voor een bomvolle tente en daar zijn de Jonkvrouwen nu ook bijgekomen. Eierkuul’n, high tea, kompastochten, vuurtoren, Bourgondisch eten (zonder bestek) Pizzarette, niets is daar te gek. Ook werden er prijsafspraken gemaakt met touringcar bedrijven, zodat de klant een korting kreeg als die daar een uitje boekte en dat gaat ook zo met huikarren. En elke Dalfsenaar heeft wel eens die mooi fietstaxi’s zien rijden of zelf in gereden. Eén van zijn specialiteiten is het maken van echte snert en niet te vergeten zijn huisgemaakte balkenbrij die hij zelfs al voor duurzaam Vilsteren mag produceren, daar mag de kok zelfs niet aan komen.
Als of hij nog niet genoeg om handen had, begon hij 8 jaar geleden ook nog eens om samen met zijn zoon Stephan Dalfsennet op te zetten.

Hij mocht eens vrije tijd over houden!
Dat is nu ondertussen een bloeiend bedrijfje (ondertussen met een behoorlijk aantal andere vrijwilligers) waar menig Dalfsenaar dagelijks naar kijkt. Hij stopt ook daar vreselijk veel vrije tijd in, maar dat legt het bedrijf ook helemaal geen windeieren. Niet financieel gezien, Want dat is nu een stichting, maar veel mensen weten hoe het in elkaar zit en waarderen de inzet, en laten dat dan weer merken om als ze een etentje hebben en een feestadres zoeken om dan naar Het Boskamp te gaan. Dat is ook een stukje waardering, en dat is natuurlijk alleen maar mooi.
Maar wat hij zegt: 35 jaar is een mooi begin! Het werk is nog lang niet klaar!